carpaccio wołowe z oliwą truflową i marynowanym pieprzem

Carpaccio wołowe (i nie tylko) to danie, które można spotkać w większości włoskich restauracji. Coraz częściej także w tych nowoczesnych i europejskich. Jestem prawdopodobnie największą na świecie fanką i miłośniczką tego klasycznego, minimalistycznego dania w związku z czym - zamawiam je zawsze, kiedy tylko mogę. Przyznam się nawet, że mam taką małą, osobistą misję - odnaleźć najlepsze carpaccio we wszechświecie! Bo choć potrawa wydaje się być nieskomplikowana, oparta wyłącznie na kilku składnikach - carpaccio może być daniem po prostu podłym, a może być absolutnie obezwładniającym, idealnym i zrównoważonym dziełem. 

Przede wszystkim, jak zawsze - chodzi o jakość składników. Oczywiście, możecie zrobić carpaccio z udźca, ale to nigdy nie będzie to samo co carpaccio z polędwicy. Po prostu. Tak samo, jak możecie zrobić mielony tatar z łopatki, ale to nigdy nie będzie siekany tatar z polędwicy. Jedyną dopuszczalną opcją, poza polędwicą, jest dla mnie ligawa - skądinąd zwana "fałszywą polędwicą". :) 

Ser - koniecznie twardy, wręcz kruchy. Nie musi być parmezan, doskonale sprawdza się tańszy - grana padano, rukola - świeża, orzeźwiająca, chrupiąca. Oliwa - tym razem to musi być oliwa z oliwek i najlepiej extra virgin, kiepska oliwa zepsuje to danie. Bardzo lubię dodawać do carpaccio kilka kropel oliwy truflowej - ale nie wyłącznie, jest zbyt intensywna. Sól - raczej nie kamienna, a morska, jeśli mamy. Może być też himalajska, biała lub różowa, ale zdecydowanie polecam morską. Uwielbiam wersję z kilkoma ziarenkami marynowanego, zielonego pieprzu - jest tym elementem, który sprawia, że danie jest "skończone" i "pełne". W tym daniu, niestety, nie polecam iść na skróty. 

Składniki na (solidne) 4 porcje:

- ok. 500 g polędwicy wołowej/ligawy,

- ok. 75 g twardego sera typu parmezan, grana padano,

- 1 duży ząbek czosnku,

- garść świeżej rukoli,

- kilka ziarenek zielonego, marynowanego pieprzu,

- sól morska, grubo mielony pieprz,

- oliwa z oliwek extra virgin + kilka kropli oliwy truflowej,

- pół cytryny.

* Polędwicę dokładnie oczyszczamy - tłuszcz jest mile widziany w przypadku przygotowywania befsztyków czy wellingtonów, ale robiąc carpaccio staramy się, by było go jak najmniej,

* odkrawamy część, z której będziemy przygotowywać danie (resztę możemy zużyć na tatar, stek, wellingtona, albo... na kolejną porcję),

* przygotowujemy kawałek folii spożywczej, którą dokładnie owijamy mięso w równy i estetyczny rulon - chodzi o to, by krojone następnie mięso miało ładny, okrągły kształt,

* zawinięte mięso wkładamy na 1-2 godziny (można dłużej) do zamrażalnika - zmrożone mięso znacznie łatwiej jest pokroić w cienkie plastry,

* czosnek obieramy i kroimy w bardzo, bardzo cieniutkie plasterki,

* rukolę myjemy i suszymy,
* ser kroimy na bardzo cienkie plastry - (w zasadzie całe danie ma się składać z elementów pokrojonych w "cienkie plasterki", tylko w ten sposób można uzyskać idealną kompozycję, szalenie ważne w tym daniu jest zachowanie równowagi - zbyt duże kawałki sera źle wpływają na jego smak, za dużo pieprzu, o jedną kroplę oliwy zbyt wiele - należy być bardzo ostrożnym, żeby nie przesadzić w żadną stronę i nie zniszczyć dodatkami smaku mięsa),
* po określonym czasie, mięso wyjmujemy z zamrażalnika i kroimy w cienkie plastry,
* talerz smarujemy oliwą truflową i lekko solimy, następnie kładziemy plasterki wołowiny - ponownie solimy, pieprzymy, wyciskamy sok z cytryny, skrapiamy oliwą z oliwek,
* na mięsie kładziemy po kolei - plasterki czosnku (rozkładamy równomiernie), kilka ziaren zielonego pieprzu, plasterki parmezanu/ grana padano i świeżą rukolę,
* całość raz jeszcze polewamy odrobiną soku z cytryny i oliwą.

Podajemy z chrupiącą bagietką i oczywiście najlepiej z czerwonym, wytrawnym - cierpkim i "gęstym" winem... 

krem z pieczonej papryki z nachosami i cheddarem

Tej jesieni zdecydowanie stawiam na zupy. Ciepłe, gęste, sycące zupy. Z tej okazji dziś przepis na krem z pieczonej papryki z pieczonym czosnkiem, nachosami i cheddarem. Rozgrzeje najbardziej zziębniętych i najbardziej oziębłych... :)

Składniki na 4 porcje:

-5 czerwonych papryk,
-1 cebula,
- pół główki czosnku,
- 1,5 litra bulionu warzywnego,
- pół papryczki chilli,
- natka pietruszki,
- garść nachosów,
- 100g sera cheddar (albo innego żółtego o intensywnym smaku),
- oliwa z oliwek,
- sól, pieprz.

* Piekarnik nagrzewamy do 180 st., pieczemy w nim paprykę tak długo, aż zacznie się przypiekać i zmieniać kolor na ciemniejszy, na ostatnie 5-10 minut wkładamy pół nieobranej główki czosnku,
* w garnku rozgrzewamy oliwę z oliwek, podsmażamy na niej chwilę obraną i pokrojoną w kostkę cebulę i chilli,
* paprykę wyciągamy z piekarnika i odkładamy na kilka minut - po tym czasie skórka z papryki powinna schodzić bardzo łatwo - obieramy, wyrzucamy skórkę i nasiona,
* czosnek obieramy z łupinek - powinien być bardzo miękki i słodkawy w smaku,
* obraną i pozbawioną nasion paprykę wraz z czosnkiem wrzucamy do garnka, zalewamy bulionem warzywnym - tyle, żeby lekko zakrył warzywa,
* gotujemy ok 15 minut, a następnie miksujemy na gładki krem,
* przyprawiamy solą i pieprzem jeśli jest to konieczne,
* całość dekorujemy w miseczkach posiekaną grubo natką pietruszki, nachosami i startym na grubych oczkach serem cheddar. 

krem marchewkowy z mlekiem kokosowym i krewetkami

Dziś przepis na zupę, która ostatnio nie daje mi spokoju - robię ją co najmniej raz w tygodniu. Poza cudownym, orientalnym smakiem ma wiele innych zalet - robi się ją szalenie szybko, można ją przygotowywać z krewetkami, rybą, kurczakiem, a nawet wołowiną, jej smak jest niesamowicie złożony, a do tego zupa szalenie rozgrzewa w związku z czym doskonale nadaje się na jesienny obiad.

Składniki na 4 porcje:

- puszka mleka kokosowego,

- 4 duże marchewki,

- pół dużej cebuli,

- 4 ząbki czosnku,

- pół papryczki chilli,

- spory kawałek imbiru - ok. 5 cm,

- 2 liście kaffiru (niekoniecznie),

- pół cytryny,

- łyżka sezamu,

- szczypiorek/dymka,

- kilka listków kolendry (jeśli lubimy),

- 16 krewetek w rozmiarze 16/20,

- łyżka oliwy/oleju/masła klarowanego,

- 1,5 l bulionu warzywnego,

- sól. 

* Obieramy cebulę, czosnek, imbir i marchewkę - kroimy w dużą kostkę, chilli siekamy, 

* do garnka wlewamy olej/oliwę/klarowane masło i podsmażamy - na nim marchewkę, po kilku minutach (kiedy zaczyna się rumienić) dodajemy cebulę i imbir, a po ok. 3 minutach czosnek (3 z 4 ząbków), chilli i liść kaffiru (jeśli używamy), 

* warzywa zalewamy 1/2 bulionu i zostawiamy na średnim ogniu na ok. 15 minut,

* w tym czasie prażymy na suchej patelni sezam, siekamy dymkę/szczypiorek i kolendrę,

* na małej patelni rozgrzewamy tłuszcz i podsmażamy na niej obrane krewetki (z ogonykami), po 2 minutach dodajemy na patelnię 1 pokrojony w plasterki ząbek czosnku, kiedy krewetki będą zarumienione - zdejmujemy z patelni i odkładamy na talerz,

* do warzyw wlewamy resztę bulionu (tak, żeby nie zakrywał do końca warzy, w innym wypadku zupa będzie zbyt rzadka) i miksujemy,

* do zmiksowanego kremu dodajemy mleko kokosowe, sok z połowy cytryny,

* próbujemy zupę - jeśli trzeba, dodajemy sól, więcej chilli albo soku z cytryny, 

* przelewamy do miseczek - dodajemy podsmażone krewetki, prażony sezam, posiekaną dymkę/szczypiorek i kilka listków kolendry. 

mniaaaaam!

panierowana brukselka

Brukselka! Niewątpliwie zaraz obok szpinaku, najstraszniejsze warzywo z dzieciństwa. Straszono mnie nim w przedszkolu, śniła się nocami, krwiożerca i okrutna. Coś w tym jest, zarówno źle zrobiony szpinak, jak i rozgotowana i jałowa brukselka - mogą być powodem wielu nieciekawych przeżyć i traumatycznych wspomnień. Starcie ze szpinakiem mam już dawno za sobą i absolutnie go uwielbiam - świeży, z czosnkiem, oliwą, solą, pieprzem i kilkoma kroplami cytryny - dosłownie kilka sekund na patelni - cudowny! 

Za to brukselka... Nie dawała mi spokoju. Zdecydowałam się podjąć heroiczną próbę pokonania swoich lęków. Jak wiadomo, wszystko co panierowane i z głębokiego oleju jest pyszne... Niestety, bo nie jest to może najzdrowszy przepis, ale czy ktoś ma ochotę na brukselkę gotowaną na parze, mając do wyboru coś takiego? Tak czy inaczej - udało się, brukselka pokonana. A co najciekawsze, w końcu odczarowałam ją nawet dla mojego taty i dla brata, który unika warzyw jak może.

Składniki:

- 15 brukselek,

- 3 jajka,

- szklanka bułki tartej,

- 1 cytryna,

- olej słonecznikowy,

- 2 ząbki czosnku,

- pół papryczki chilli,

- natka pietruszki,

- pieprz, sól, cukier.

* Brukselki obieramy z jednej warstwy liści, dokładnie myjemy i gotujemy w osolonej wodzie kilka minut - tak, żeby były prawie al-dente, odsączamy,

* do jednej miski rozbijamy jajka - mieszamy, do drugiej wsypujemy bułkę tartą - panierujemy każdą brukselkę dokładnie, po kolei,

* w rondlu/frytownicy rozgrzewamy olej - smażymy po kilka brukselek na złoty kolor, a następnie odkładamy na papierowy ręcznik, żeby wchłonął olej,

* drobno siekamy pietruszkę, czosnek i chilli - posypujemy tym, solą, pieprzem i odrobiną cukru gotową brukselkę,

* podajemy koniecznie z kawałkiem cytryny. 

stek z tuńczyka w sezamie z dwoma sosami

    Oto on... - TUŃCZYK! Powszechnie uważany za jedną z najsmaczniejszych ryb na świecie, ceniony za swoją niezrównanie apetyczną barwę (oczywiście występuje w kilku odmianach), ulubieniec sushimaniaków. Choć dobrze zrobiony tuńczyk potrafi swoim smakiem - przysłowiowo - rozłożyć na łopatki, niestety - równie łatwo jest go zepsuć. W porównaniu do łososia jest znacznie chudszą rybą - o mniejszej zawartości tłuszczu - a to oznacza, że nietrudno jest go przesuszyć i sprawić, żeby był mało soczysty. W takim przypadku pozostaje ratować się sosami, ale... zamiast tego, proponuję obchodzić się z nim jak z jajkiem i przed nonszalanckim wrzuceniem na patelnię - poczytać kilka artykułów i przepisów. Zwłaszcza, że jest to dość droga ryba. W związku z tym, na początek chciałabym zaproponować wersję tuńczyka, którą "trudno jest zepsuć", czyli taką, w której ryba jest w środku surowa. Danie smakiem przypomina opalane sashimi (plasterki świeżej, surowej ryby w kuchni japońskiej), ale dzięki sosom i "skorupce" z sezamu - dostaje ekstra kopa! 

Składniki (na 4 osoby w formie przystawki):

- 400 g świeży (!) stek z tuńczyka (można go dostać w Lidlu, Makro, Selgrosie, czasem także w Bierdonce),
- garść sezamu,
- 50 ml sosu sojowego,
- 1 łyżka oleju sezamowego,
- 1 łyżka sosu rybnego,
- 1 łyżka miodu,
- pół świeżej papryczki chilli,
- pół ząbka czosnku,
- 5 cm kawałek jasnej części pora,
- 1 łyżka soku z limonki,
- 3 łyżki majonezu,
- 1 łyżeczka tabasco,
- marynowany różowy imbir,
- łyżka klarowanego masła.

* Stek z tuńczyka obtaczamy w sezamie i smażymy na patelni na klarowanym maśle - ok. 1,5 minuty z każdej strony - na średnio-wysokiej temperaturze - tak, żeby sezam się zarumienił, ale nie spalił,
* przygotowujemy sosy - pierwszy - łączymy sos sojowy, olej sezamowy, sos rybny, miód, pokrojoną drobno papryczkę chilli i czosnek, - drugi - majonez, tabasco i sok z limonki, 
* stek z tuńczyka kroimy na 5 mm plastry, rozkładamy na talerzu, a następnie posypujemy drobno posiekanym porem, 
* podajemy z dwoma sosami i marynowanym imbirem (można go doprawić sosem sojowym i chilli).

rosół i lane kluchy

Dziś przepis na danie, bez którego nie istnieje żaden prawdziwy, polski dom. Czego by nie mówić, bez rosołu się nie obędzie! Rosół na niedzielę, rosół na kaca, rosół, coby się bezwstydnie przy nim rozebrać, a swój negliż zrzucić na stare powiedzonko - "rozebrać się do rosołu". W moim domu istnieje tradycja przyrządzania rosołu z winem. Być może wynika to z naszej niemałej sympatii do tego trunku... ale moim zdaniem, ten sposób ciekawie wzbogaca smak. A przecież o głębię smaku chodzi. Sposób ten spotkał się z dużą ilością krytyki, również ze strony wybitnych - w moim odczuciu - kucharzy. Bo przecież, rosół z winem to bulion/sos, a nie rosół! Były także głosy buntu w ramach dochowywania polskiej tradycji. Ale, jak mawiają - licentia poetica - a to wyrażenie jak najbardziej sprowadza się także do kuchni, bo sztuka kulinarna jest przecież jedną z cudowniejszych sztuk.

Składniki:

- 1 tusza drobiowa (piszę w ten sposób, ponieważ rosół można przygotować z kurczaka, kury, perliczki, bażanta, kaczki - ja absolutnie polecam rosół z perliczki, jest bardziej tłusty niż klasyczny z kurczaka/kury, ale ma przy tym wyjątkowy, niepowtarzalny aromat),

- 1 seler,

- 3 korzenie pietruszki,

- 4 marchewki,

- 4 pory (tylko jasna część - od korzenia mniej więcej połowa),

- 1,5 cebuli,

- 3 ząbki czosnku, 

- pieprz czarny w ziarnach,

- kilka suszonych jagód jałowca (niekoniecznie),

- pół butelki białego, półwytrawnego wina,

- sól,

- 3 łyżki maggi (cóż, z pewnością znajdzie się wielu przeciwników, ale co zrobić - rosół z odrobiną maggi po prostu jest smaczniejszy).

- 3 jajka,

- 120 g mąki pszennej,

- łyżeczka soli.

+posiekana natka pietruszki,

+odrobina szafranu lub kurkumy (nie jest konieczne, ale nada zupie ładny, słomiany kolor).

* Drób kroimy na części - skrzydełka, udka, piersi, szyję i resztę korpusu - wkładamy do dużego garnka i zalewamy wodą (tak, by przykryć całe mięso), odstawiamy na 15 minut po czym zmieniamy wodę w garnku i zagotowujemy,

* w tym miejscu większość osób pozbywa się szumowin - fakt, wyglądają nieestetycznie, ale dzięki pozostawieniu ich w rosole, jego smak jest głębszy i bardziej aromatyczny,

* obieramy seler, marchewkę, pietruszkę, czosnek i cebulę,

* cebulę opalamy na palniku, albo kładziemy na suchej patelni do zbrązowienia - w celu uzyskania głębszego koloru i smaku,

* po ok. pół godziny zmniejszamy ogień (rosół ma delikatnie bulgotać) i dodajemy warzywa korzenne - marchewkę, seler i pietruszkę oraz przyprawy - pieprz i jałowiec (ja nie dodaję ziela angielskiego i liścia laurowego, tak zostałam nauczona),

* po ok. pół godziny dodajemy por, cebulę i czosnek (nie robimy tego w chwili dodawania warzyw korzennych, które są bardziej twarde w związku z czym potrzebują więcej czasu, by były al dente - kiedy dodamy por w tym samym momencie co marchew, będzie on pod koniec gotowania zupełnie rozgotowany, mniej sprężysty i tym samym - mniej smaczny),

* dodajemy wino,

* gotujemy na małym ogniu ok. 1,5 godziny - rosół jest dobry, kiedy mięso jest miękkie, a warzywa są al dente,

* pod koniec gotowania rosół doprawiamy maggi i solą, jeśli jest taka konieczność, można też dodać odrobinę szafranu lub kurkumy, w celu uzyskania ciemniejszego, słomkowego koloru.

* do miski wrzucamy całe jajka, mąkę i sól - dokładnie mieszamy,

* zagotowujemy wodę z odrobiną oleju,

* cienkim strumieniem wlewamy ciasto do gotującej się wody - mieszamy bardzo delikatnie, aby zachować estetyczny wygląd klusek,

* gotujemy ok. minutę po czym przekładamy na sitko i skrapiamy odrobiną oleju (żeby się nie posklejały),

* na talerze nakładamy porcję klusek oraz rosołu, całość dekorujemy posiekaną natką pietruszki i np. świeżą, startą marchewką.

kremowy chłodnik arbuzowo-wiśniowy

Z okazji początku sezonu na wiśnie - przepis na szybki desero-chłodnik. Pyszna, lekka, owocowa i zdrowa przekąska.

Składniki: 

- pół arbuza,

- 200 g dojrzałych wiśni,

- 4 łyżki miodu,

- 2 łyżki soku z cytryny,

- jogurt naturalny,

- liście świeżej mięty.

* Do blendera wrzucamy pokrojonego w kostkę, oczyszczonego z pestek arbuza, miąższ wiśni - bez szypułek i pestki, miód i sok z cytryny - miksujemy, 

* przelewamy do miseczek, dekorujemy łyżką jogurtu naturalnego i siekanych listków świeżej mięty.

Ciekawym pomysłem jest także dodanie na koniec pokruszonego sera feta.

pierś z kurczaka z sosem z mango i kapustą pak choi

Przede wszystkim chciałabym Wam polecić metodę przygotowywania piersi z kurczaka, dzięki której mięso w końcu będzie soczyste i delikatne. Przyznać muszę, że nie jestem przesadną entuzjastką piersi ( :) ) z kurczaka, zawsze kojarzyły mi się z mdłym smakiem i suchym mięsem, więc kiedy miałam przygotować kurczaka, chętniej zabierałam się za udka lub skrzydełka. Do czasu...

Szaleństwo na przygotowywanie mięs w niskiej temperaturze zawładnęło i mną. W końcu! Wykonanie to przysłowiowa "bułka z masłem", trzeba jedynie odrobinę dłużej czekać na obiad, ale - warto! 

Pierś z kurczaka przyprawiamy do woli, marynujemy bądź nie (tak naprawdę wystarczy tylko pieprz i sól), obsmażamy na mocno rozgrzanej patelni z odrobiną oleju (kilka chwil z każdej strony) po czym piersi przekładamy do naczynia żaroodpornego i pieczemy w piekarniku nagrzanym do 90-100 st. przez godzinę. 

Pierś z kurczaka w marynacie limonka-chilli pieczona w niskiej temperaturze z sosem z mango i kapustą pak choi

Składniki:

- 2 piersi z kurczaka,

- 1 limonka,

- 1 papryczka chilli - świeża lub suszona,

- 2 cm kawałek imbiru,

- 2 ząbki czosnku,

- 3 łyżki oliwy z oliwek,

- sól,

- 1 dojrzałe mango,

- pół białej cebuli,

- 2 łyżki octu ryżowego/jabłkowego,

- 3 łyżeczki cukru,

- odrobina świeżego, startego lub drobno posiekanego imbiru,

- 2 główki kapusty pak choi,

- 3 łyżki sosu sojowego,

- 2 łyżki soku z cytryny,

- 1 łyżka oleju sezamowego,

- pół szklani wody,

- 200 g ryżu.

* Piersi z kurczaka marynujemy w startej skórce z limonki, chilli, posiekanym czosnku, posiekanym imbirze, soku z limonki, oliwie z oliwek i odrobinie soli - kilka godzin, najlepiej całą noc,

* piekarnik nagrzewamy do temperatury 100 st.,

* patelnię smarujemy odrobiną oleju, rozgrzewamy, obsmażamy na niej piersi z kurczaka - kilka sekund z każdej strony, 

* mięso przekładamy do naczynia żaroodpornego wraz z resztą marynaty - pieczemy w piekarniku przez godzinę,

* gotujemy ryż w wodzie z odrobiną soli,

* mango i cebulę obieramy - kroimy w kostkę, 

* rondelek ustawiamy na średnim ogniu, podsmażamy cebulkę na odrobinie oleju - kiedy jest szklista, dorzucamy pokrojone w kostkę mango, mieszamy dokładnie kilka minut,

* do rondelka z mango wlewamy ocet, dodajemy cukier i imbir - gotujemy na małym ogniu dla podtrzymania ciepła i uzyskania głębszego smaku - można dodać odrobinę soli, więcej cukru lub octu - w zależności od upodobań,

* kapustę pak choi myjemy - podsmażamy na mocno rozgrzanej patelni tak, żeby się zarumieniła po czym zalewamy odrobiną wody. Kiedy woda wyparuje, dodajemy sos sojowy, olej sezamowy i sok z cytryny,

* piersi z kurczaka wyjmujemy po godzinie z piekarnika, kroimy w cienkie plasterki i obtaczamy w soku, w którym się piekły,

* na talerz nakładamy ryż, ciepły sos z mango, piersi z kurczaka, a na osobny półmisek kapustę pak choi,

* kurczaka można posypać pietruszką, kolendrą, melisą lub sezamem. 

spaghetti z pomidorkami confit

Uwielbiam obiady inspirowane wycieczką do ogródka. Niektóre pomidorki koktajlowe mają już piękny, dojrzały, czerwony kolor, a malutkie listki świeżej bazylii są niezwykle aromatyczne! 

Spaghetti z pomidorkami confit ( 2 porcje):

- dwie duże garści pomidorków koktajlowych (garściowa miarka nie jest może przesadnie dokładna, ale w tym przypadku nie ma to większego znaczenia),

- 5 ząbków czosnku,

- 300 g makaronu spaghetti,

- świeża bazylia (najlepiej kilka łodyżek z liśćmi),

- oliwa z oliwek (do sosu),

- oliwa z oliwek lub olej (do confit),

- sól.

* Pomidorki myjemy, wkładamy do rondelka wraz z kilkoma łodygami bazylii i 4 nieobranymi ząbkami czosnku - zalewamy oliwą z oliwek lub olejem (można np. pół na pół, ja użyłam też kilka łyżek oliwy bazyliowej i czosnkowej) tak, by tłuszcz pokrył wszystkie pomidory i gotujemy ok. godzinę na średnim ogniu,

* spaghetti gotujemy w wodzie z solą al dente,

* pomidorki przekładamy na patelnię, czosnek obieramy (powinien być bardzo miękki) i miażdżymy łyżką (tak, by powstała konsystencja musu),

* pomidory i zmiażdżony czosnek podgrzewamy na oliwie, w której gotowały się pomidory, dorzucamy jeden świeżo starty ząbek czosnku (gotowany czosnek ma inny smak, niż świeży - jest bardziej łagodny),

* kiedy sos jest ciepły, na patelnię wkładamy ugotowany al dente makaron spaghetti, dodajemy liście świeżej bazylii, odrobinę soli i dokładnie mieszamy,

* makaron z sosem przekładamy na talerz, dekorując resztą bazylii. 

Przygotowywanie pomidorów do sosu w ten sposób, pozwala wydobyć z nich jeszcze więcej smaku i aromatu. 

sałata ze stekiem, kozim serem i frytowanym jarmużem

Coś na szybko, w sam raz na sezon grillowy. Sałata z grillowanym stekiem wołowym, kozim serem i frytowanym jarmużem. 

Sekretem doskonałej sałaty jest różnorodność tekstur. Powinna składać się z miękkich, chrupiących, soczystych i twardawych elementów, a dressing powinien być zrównoważony i podkreślający smak składników, ale nie dominować nad nimi. Kolejnym urozmaiceniem może być komponowanie sałat z ciepłymi składnikami. Wtedy, zamiast przekąski, możemy uzyskać pełnowartościowe danie.

Jeśli ktoś zastanawia się, gdzie dostać jarmuż, smaczny kozi ser i dobrej jakości mięso wołowe... być może Was zdziwię, ale obecnie wszystkie te składniki można bez problemu kupić w Biedronce. Wybierając stek, antrykot lub rostbef warto zwrócić uwagę na jego teksturę. Zwykle kawałek mięsa, który jest bardziej poprzerastany tłuszczem (tłuszcz tworzy ładny, marmurkowaty wzór) jest bardziej delikatny i miękki, a także ma bogatszy smak (tłuszcz gromadzi w sobie mnóstwo cudownych aromatów!).

Składniki na 2 porcje: 

- 1 paczka rukoli,

- 5 pomidorków koktajlowych,

- 1, ok. 200 g stek z antrykotu lub rostbefu,

- duża garść świeżego jarmużu,

- pół cebuli, 

- ok. 50 g koziego sera,

- 3 łyżki oliwy z oliwek,

- 2 łyżki soku z cytryny,

- 1 ząbek czosnku, 

- sól, pieprz (najlepiej świeżo zmielony),

+ kawałek masła,

+ kremowy ocet balsamiczny.

* Patelnię zwykłą lub grillową smarujemy odrobiną oliwy z oliwek lub klarowanym masłem i rozgrzewamy,

* rukolę, pomidorki i jarmuż myjemy, cebulę obieramy i kroimy w wąskie krążki, a ser kozi w 1-cm paski,

* na rozgrzaną patelnię kładziemy stek i grillujemy/smażymy ok. 3 minuty z każdej strony (są różne szkoły smażenia i grillowania steków, ja obracam mięso tylko raz podczas obróbki i nie solę go wcześniej),

* rozgrzewamy frytownicę lub olej w rondelku i frytujemy w nim jarmuż do momentu, kiedy stanie się kruchy i chrupiący,

* usmażony stek (najlepiej średnio-krwisty) zdejmujemy z patelni, kładziemy na deskę. Rozpuszczamy na całej jego powierzchni kawałek masła, a następnie solimy i pieprzymy - pozwalamy mięsu "odpocząć", czyli nie kroimy go przez ok. 5 minut po zdjęciu z patelni,

* w miseczce mieszamy oliwę z oliwek, sok z cytryny, obrany i drobno posiekany czosnek, pieprz i sól,

* do miski lub na talerz wkładamy rukolę, pomidorki i cebulę - całość polewamy dressingiem i mieszamy,

* dodajemy kozi ser, jarmuż i stek pokrojony na ok. 1 cm plasterki,

* całość polewamy odrobiną kremowego octu balsamicznego.